Recensies: Sparkling in het onderwijs |
| De volgende recensies over het boek 'Sparkling in het
onderwjis' zijn verschenen: HBO Journaal Bij sparkling moest, ik voordat ik aan het boek Sparkling in het onderwijs van Arnold Lokhorst begon, aan bronwater denken. Maar voor onderwijs dat bruist, is veel te zeggen, éducation gazeuse dus. Lokhorst gaat op zoek naar flow-ervaringen en die doen zich voor in 'een toestand van uitzonderlijke arbeidsvreugde'. Mijn Hollandse nuchterheid roept de vraag op, of 'uitzonderlijke arbeidsvreugde' niet wat veel gevraagd is op een gemiddelde dag in een hogeschool. Lokhorst betoogt dat we over voldoende energie blijven beschikken als we bewust en gericht werken aan twee gebieden: effectiviteit en zingeving. We dienen ons bewust te worden van onze belangrijke persoonlijke waarden, omdat volgens de auteur veel ongerief in het onderwijs ontstaat doordat de doelen van de school en de doelen van de docent niet met elkaar sporen. Lokhorst legt dit uit aan de hand van concrete voorbeelden en geeft aan hoe hiermee om te gaan. Een praktisch boek voor wie worstelt met het bepalen van zijn eigen plek als docent in een veranderende omgeving. Terug naar boven
Deze gebieden zijn Efficiëntie: ofwel hoe kan er voor worden gezorgd dat de dingen op de goede manier gebeuren. Dat gaat altijd over zaken als een goede organisatie van het eigen werk waardoor er geen tijd vermorst wordt aan te veel activiteiten. Binnen het leraarschap wordt dat vertaald met: strak omgaan met procedures voor klassenorde, huiswerk en proefwerken; uniforme afspraken over contacten met ouders en een hoeveelheid taken die in een jaar goed uitvoerbaar is. Effectiviteit: die zaken aanpakken die op dat moment nodig zijn. De leraar moet zich niet laten afleiden door zaken die op dat moment niet bijdragen aan een betere taakuitoefening. Bijvoorbeeld het regelen van een schoolreis moet eerder, maar ook later wordt opgepakt dan strikt noodzakelijk is. Zo blijft er tijd over om andere zaken aan te pakken. Zingeving en zinbeleving: veel mensen en dus ook leraren merken in de loop van tijd dat bevrediging van allerlei materiële behoeften zoals een grote auto, tuin of huis niet die bevrediging geeft die ze ervan verwacht hadden. Dat heeft volgens Lokhorst te maken met onbekendheid van eigen doelen die mensen zichzelf stellen. Deze BPW's (belangrijke persoonlijke waarden) zijn onderliggende drijfveren of motivaties waar mensen veel waarde aan hechten, zoals trouw, gezondheid, gezin, genieten enzovoorts. Mensen kunnen zich ongelukkig voelen omdat ze merken dat ze in een organisatie werken die ver af staat van eigen persoonlijke waarden. Het is dan zaak om deze twee meer met elkaar in balans te brengen. Lokhorst schetst dat veel ongerief in het onderwijs veroorzaakt wordt door verschillen tussen doelen van de school en de persoonlijke doelen van de leraar. Leraren zijn grofweg in twee typen in te delen: de vakgerichten of de leerlinggerichten. Dit kan haaks staat op de wijze waarop de school haar organsatiedoelen wenst na te streven. Lokhorst heeft getracht een Nederlands begrip voor flow te introduceren: sparkling. Hoewel dat begrip ook on-Nederlands is, heeft de auteur het in de meeste passages toch vooral over flow. Het boek is desondanks zeker aan te bevelen omdat het handvatten biedt om personeel in het onderwijs meer te binden en knelpunten uit de weg te ruimen. Omdat de anekdotes alleen in het onderwijs voorkomen, zal er een grote herkenbaarheid zijn, die de bruikbaarheid ten goede komt.Terug naar boven |